بخش ۳ - گفتار اَندر آفرینشِ عالم (آغاز کتاب)

همی گشت گرد زمین آفتاب

گیاه رست با چند گونه درخت

به زیر اندر آمد سران شان ز بخت

ببالد ندارد جز این نیرویی

نپوید چو پویندگان هر سویی

و زان پس چو جنبنده آمد پدید

همه رستنی زیر خویش آورید

خور و خواب و آرام جوید همی

و زان زندگی کام جوید همی

نه گویا زبان و نه جویا خرد

ز خاک و ز خاشاک تن پرورد

نداند بد و نیک فرجام کار

نخواهد از او بندگی کردگار

چو دانا توانا بد و دادگر

از ایرا نکرد ایچ پنهان هنر

چنین است فرجام کار جهان

نداند کسی آشکار و نهان

از بخش آغاز کتاب شاهنامه فردوسی.