غزل شمارهٔ ۱۱۳
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی (مولوی) — غزلیات دیوان شمس شماره 113
ای مطرب دل برای یاری را
در پرده زیر گوی زاری را
رو در چمن و به روی گل بنگر
همدم شو بلبل بهاری را
دانی چه حیات ها و مستی هاست
در مجلس عشق جان سپاری را
چون دولت بی شمار را دیدی
بسپار بدو دم شماری را
ای روح شکار دلبری گشتی
کاو زنده کند ابد شکاری را
ای ساقی دل ز کار واماندم
وقت است بده شراب کاری را
آراسته کن مرا و مجلس را
کآراسته ای شرابداری را
بزمی ست نهان چنین حریفان را
جانی ست دگر شراب خواری را