غزل شمارهٔ ۲۸۷
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — غزلیات دیوان شمس شماره 287
ورد البشیر مبشرا ببشاره
احیی الفؤاد عشیه بورودها
فکان ارضا نورت بربیعها
فکان شمسا اشرقت بخدودها
یا طاعنی فی صبوتی و تهتکی
انظر الی نار الهوی و وقودها