غزل شمارهٔ ۳۸۲
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی (مولوی) — غزلیات دیوان شمس شماره 382
ای از کرم تو کار ما راست
هر جای که خرمی ست ما راست
عاشق به جهان چه غصه دارد
تا جام شراب وصل برجاست
هر باد چغانه ای گرفته
کاو منتظر اشارت ماست
هر آب چو پرده دار گشته
اندر پس پرده طرفه بت هاست
هر بلبل مست بر نهالی
ماننده راح روح افزا ست
بسیار مگو که وقت آش است
چون گرسنگی قوم شش تاست