غزل شمارهٔ ۳۸۹
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی (مولوی) — غزلیات دیوان شمس شماره 389
چون دلت با من نباشد همنشینی سود نیست
گرچه با من می نشینی چون چنینی سود نیست
چون دهانت بسته باشد در جگر آتش بود
در میان جو درآیی آب بینی سود نیست
چونک در تن جان نباشد صورتش را ذوق نیست
چون نباشد نان و نعمت صحن و سینی سود نیست
گر زمین از مشک و عنبر پر شود تا آسمان
چون نباشد آدمی را راه بینی سود نیست
تا ز آتش می گریزی ترش و خامی چون خمیر
گر هزاران یار و دلبر می گزینی سود نیست