غزل شمارهٔ ۹۹۳
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی (مولوی) — غزلیات دیوان شمس شماره 993
زان ازلی نور که پرورده اند
در تو زیادت نظری کرده اند
خوش بنگر در همه خورشیدوار
تا بگدازند که افسرده اند
سوی درختان نگر ای نوبهار
کز دی دیوانه بپژمرده اند
لب بگشا هیکل عیسی بخوان
کز دم دجال جفا مرده اند
بشکن امروز خمار همه
کز می تو چاشنیی برده اند
درده تریاق حیات ابد
کاین همگان زهر فنا خورده اند
همچو سحر پرده شب را بدر
کاین همه محجوب دو صد پرده اند
بس کن و خاموش مشو صدزبان
چونک یکی گوش نیاورده اند