غزل شمارهٔ ۱۱۱۱
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی (مولوی) — غزلیات دیوان شمس شماره 1111
روزی خوشست رویت از نور روز خوشتر
باده نکوست لیکن ساقی ز می نکوتر
هر بسته ای که باشد امروز برگشاید
دل در مراد پیچد چون باز در کبوتر
هر بی دلی ز دلبر انصاف خود بیابد
هر تشنه ای نشیند بر آب حوض کوثر
هر دم دهد بت من نو ساغری به ساقی
کامروز بزم عامست این را به عاشقان بر
یک ساغر لطیفی کز غایت لطیفی
گویی همه شرابست خود نیست هیچ ساغر