غزل شمارهٔ ۲۳۸۴

جسته اند دیوانگان از سلسله

ز آنک برزد بوی جان از سلسله

نعره ها از عاشقان برخاسته

الامان و الامان از سلسله

جان مشتاقان نمی گنجد همی

در زمین و آسمان از سلسله

پیش لیلی می برم من هر دمی

جان مجنون ارمغان از سلسله

حلقه های عشق تو در گوش ماست

هوش ما را تو مران از سلسله

فتنه بین کز سلسله انگیختی

فتنه را هم می نشان از سلسله

صد نشان بر پای جان از بند توست

گرچه جان شد بی نشان از سلسله

شمس تبریزی مرادم زلف توست

گرچه کردم من بیان از سلسله