غزل شمارهٔ ۲۹۰۱
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی (مولوی) — غزلیات دیوان شمس شماره 2901
فارغم گر گشت دل آواره ای
از جهان تا کم بود غمخواره ای
آفتاب عشق تو تابنده باد
تا بریزد هر کجا استاره ای
آفتابی کو به کوه طور تافت
پاره گشت و لعل شد هر پاره ای
تابشش بر چادر مریم رسید
طفل گویا گشت در گهواره ای
هر کی او منکر شود خورشید را
کور اصلی را نباشد چاره ای
چون عصای عشق او بر دل بزد
صد هزاران چشمه بین از خاره ای
چشم بد گرچه که آن چشم من است
دور بادا از چنین رخساره ای
صد دکان مکر در بازار عشق
این چنین در بست از مکاره ای
شمس تبریزی به پیش چشم تو
حلقه حلقه هر کجا سحاره ای