غزل شمارهٔ ۲۹۱۸
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی (مولوی) — غزلیات دیوان شمس شماره 2918
می زنم حلقه در هر خانه ای
هست در کوی شما دیوانه ای
مرغ جان دیوانه آن دام شد
دام عشق دلبری دردانه ای
عقل ها نعره زنان کآخر کجاست
در جنون دریادلی مردانه ای
ای خدا مجنون آن لیلی کجاست
تا به گوشش دردمیم افسانه ای
زانکه گوش عقل نامحرم بود
از فسون عاشقان بیگانه ای
سلسله زلفی که جان مجنون او است
میل دارد با شکسته شانه ای
شهر ما پرفتنه و پرشور شد
الغیاث از فتنه فتانه ای
زوتر ای قفال مفتاحی بساز
کز فرج باشد ورا دندانه ای
هین خمش کن کژ مرو فرزین نه ای
کی چو فرزین کژ رود فرزانه ای