غزل شمارهٔ ۲۹۲۴
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی (مولوی) — غزلیات دیوان شمس شماره 2924
آه از عشق جمال حوره ای
کو گرفت از عاشقانش دوره ای
زندگی نوبه نو از کشتنش
صحتی تازه شد از رنجوره ای
گر گهر داری ببین حال مرا
در تک دریا ز دریا دوره ای
گفتم ای عقلم کجایی عقل گفت
چون شدم می چون کنم انگوره ای
جان بسوز و سرمه کن خاکسترش
تا نماند در دو عالم کوره ای
تا کند جان های بی جان در سماع
گرد آن شهد ازل زنبوره ای
تا کند آن شمس تبریزی به حق
جمله ویران هات را معموره ای