غزل شمارهٔ ۲۹۵۲

گر از شراب دوشین در سر خمار داری

بگذار جام ما را با این چه کار داری

ور تازه ای نه دوشین بنشین بیا بنوش این

تا از خیال پیشین زنهار سر نخاری

تا سنگ را پرستی از دیگران گسستی

دریا تو را نشاید گر سیل یاد آری

در بارگاه خاقان سودای پرنفاقان

زنبیل هر گدایی در پیش شهریاری

فهرست یاد کینی با لطف ساتکینی

اندر بهشت وآنگه در شعله های ناری

زین سر اگر ببینی مویی ز خوب چینی

نی پرده زیر ماند نی نعره های زاری

نی غوره ای بجوشی نی سرکه ای فروشی

الا شراب نوشی انگور می فشاری

انگور این وجودت افشردن تو سودت

انگار کین نبودت تا چند مهر کاری

وقتی که دررمیدی تو سوی شمس تبریز

آن جا خدای داند کاندر چه لاله زاری