غزل شمارهٔ ۳۰۱۷
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی (مولوی) — غزلیات دیوان شمس شماره 3017
لاله ستانست از عکس تو هر شوره ای
عکس لبت شهد ساخت تلخی هر غوره ای
مصحف عشق تو را دوش بخواندم به خواب
آه که چه دیوانه شد جان من از سوره ای
مشکل هر دو جهان آه چه حلوا شود
گر شکر تو شود مغز شکربوره ای
چهره چون آفتاب بر تن چون غوره تاب
تا بشود پرشکر در تن هر روده ای
وا شدن از خویشتن هست ز ماسوره سهل
چونک سر رشته یافت خصم ز ماسوره ای
جسم که چون خربزه ست تا نبری چون خورند
بشکن و پیدا شود قیمت لاهوره ای
آه که ندیدی هنوز بر سر میدان عشق
رقص کنان کله ها هر طرفی کوره ای
پیش طبیب دو کون رفتم بیمار عشق
نبض دلم می جهید در کف قاروره ای
گفتمش ای شمس دین مفخر تبریز آه
جز ز تو یابد شفا علت ناسوره ای