غزل شمارهٔ ۳۰۲۵
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی (مولوی) — غزلیات دیوان شمس شماره 3025
جای دگر بوده ای زانک تهی روده ای
آب دگر خورده ای زانک گل آلوده ای
مست دگر باده ای کاحمق و بس ساده ای
دل چه بدو داده ای رو که نیاسوده ای
گنج روان در دلت بر سر گنج این گلت
گیرم بی دیده ای آخر نشنوده ای
چیست سپیدی چشم از اثر نفس و خشم
چون پی دارو ز یشم سرمه دهی سوده ای
از نظر لم یزل دارد جانت تگل
پرتو خورشید را تو به گل اندوده ای
گنج دلت سر به مهر وین جگرت کان مهر
ای تو شکم خوار چند در هوس روده ای
از اثر شمس دینست این تبش عشق تو
وز تبریزست این بخت که پرورده ای