غزل شمارهٔ ۳۱۸۱
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی (مولوی) — غزلیات دیوان شمس شماره 3181
ما انصف ندمانی لو انکر ادمانی
فالقهوة من شرطی لاالتوبة من شانی
ریحان به سفال اندر بسیار بود دانی
آن جام سفالین کو وان راوق ریحانی
لو تمزجها بالدم من ادمع اجفانی
یزداد لها صبغ فی احمر القانی
صف های پری رویان در بزم سلیمانی
با نغمه داودی مرغ خوش الحانی
یا یوسف عللنی لو لامک اخوانی
کم من علل یشفی من علة احزانی
شو گوش خرد برکش چون طفل دبستانی
تا پیر مغان بینی در بلبله گردانی
اقبلت علی وصلی راحلت لهجرانی
این القدم الاول این النظر الثانی