غزل شمارهٔ ۳۲۱۵
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی (مولوی) — غزلیات دیوان شمس شماره 3215
یا ساقیةالمدام هاتی
وامحوا بمدامة صفاتی
من عین مدامة رحیق
لا تمزجها من الفرات
اشبع طربا و رو عیشا
لا تخش ملامةالوشاة
لا تسکر جاهلا لییما
واسکر نفرا من الکفاة
قم فاسب بوجنتیک عقلی
قم فاقن بمقلتیک ذاتی
بشری بولوج روح قدس
ینجی نظری من الکفاة
لاخوف ولا فنا لذات
لا ینعشه من الممات
لا امن و لا امان حتی
اقطع طمعی من نجات
تبریز نحقتنی و الا
فاحسب بدنی من الموات