رباعی شمارهٔ ۳۲
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 3308
پرورد به ناز و نعمت آن دوست مرا
بردوخت مرقع از رگ و پوست مرا
تن خرقه و اندر او دل ما صوفی
عالم همه خانقاه و شیخ اوست مرا