رباعی شمارهٔ ۱۱۷
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 3393
آن آتش ساده که ترا خورد و بکاست
آن ساده به از دو صد نگار زیبا است
آن آتش شهوت که چو صاف و ساده است
بنگر چه نگاران که از آن آتش خاست