رباعی شمارهٔ ۱۲۰
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 3396
آن تلخ سخنها که چنان دل شکن است
انصاف بده چه لایق آن دهن است
شیرین لب او تلخ نگفتی هرگز
این بی نمکی ز شور بختی منست