رباعی شمارهٔ ۱۲۲
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 3398
آن جان که از او دلبر ما شادانست
پیوسته سرش سبز و لبش خندان است
اندازه جان نیست چنان لطف و جمال
آهسته بگوییم مگر جانانست