رباعی شمارهٔ ۲۰۹
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 3485
این عشق شهست و رایتش پیدا نیست
قرآن حقست و آیتش پیدا نیست
هر عاشق از این صیاد تیری خورده است
خون میرود و جراحتش پیدا نیست