رباعی شمارهٔ ۲۳۰
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 3506
با شب گفتم گر بمهت ایمانست
این زود گذشتن تو از نقصانست
شب روی به من کرد و چنین عذری گفت
ما را چه گنه چو عشق بی پایانست