رباعی شمارهٔ ۲۳۵
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 3511
با نی گفتم که بر تو بیداد ز کیست
بی هیچ زیان ناله و فریاد تو چیست
گفتا ز شکر بریدند اینک مرا
بی ناله و فریاد نمیدانم زیست