رباعی شمارهٔ ۲۳۹
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 3515
پایی که همی رفت به سروستان مست
دستی که همی چید ز گل دسته بدست
از بند و گشاد دهن دام اجل
آن دست بریده گشت و آن پای شکست