رباعی شمارهٔ ۲۴۵
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 3521
پرورد به ناز و نعمت آن دوست مرا
بردوخت مرقع از رگ و پوست مرا
تن خرقه و اندر آن دل من صوفی
عالم همه خانقاه و شیخ اوست مرا