رباعی شمارهٔ ۲۶۲
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 3538
تا در دل من صورت آن رشک پریست
دلشاد چو من در همه عالم کیست
والله که به جز شاد نمی دانم زیست
غم می شنوم ولی نمی دانم چیست