رباعی شمارهٔ ۲۸۱
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 3557
جانی و جهانی و جهان با تو خوش است
ور زخم زنی زخم سنان با تو خوش است
خود معدن کیمیاست خاک از کف تو
هرچند که ناخوشست آن با تو خوش است