رباعی شمارهٔ ۳۱۲
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 3588
در کوی غم تو صبر بی فرمانست
در دیده ز اشک پرتو حرمانست
دل را ز تو دردهای بی درمانست
با این همه راضیم سخن در جانست