دیوان ادب پارسی
دیوان ادب پارسی

رباعی شمارهٔ ۳۱۴

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 3590

در مرگ حیات اهل داد و دین است
وز مرگ روان پاک را تمکین است
آن مرگ لقاست نی جفا و کین است
نامرده همی میرد و مرگش این است