رباعی شمارهٔ ۳۲۴
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 3600
دلدار ظریف است و گناهش اینست
زیبا و لطیف است و گناهش اینست
آخر به چه عیب می گریزند از او
از عیب عفیف است و گناهش اینست