رباعی شمارهٔ ۳۳۳
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 3609
دوش از سر لطف یار در من نگریست
گفتا بی ما چگونه بتوانی زیست
گفتم به خدا چنانکه ماهی بی آب
گفتا که گناه تست و بر من بگریست