رباعی شمارهٔ ۳۶۹
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 3645
گر آتش دل نیست پس این دود چراست
ور عود نسوخت بوی این عود چراست
این بودن من عاشق و نابود چراست
پروانه ز سوز شمع خشنود چراست