رباعی شمارهٔ ۴۲۹
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 3705
نی با تو دمی نشستنم سامانست
نی بی تو دمی زیستنم امکانست
اندیشه در این واقعه سرگردانست
این واقعه نیست درد بی درمانست