رباعی شمارهٔ ۴۳۵
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 3711
هر چند به حلم یار ما جورکش است
لیکن زاری عاشقان نیز خوش است
جان عاشق چو گلستان می خندد
تن می لرزد چو برگ گویی تبش است