رباعی شمارهٔ ۵۵۲
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 3828
ای دل این ره به قیل و قالت ندهند
جز بر در نیستی وصالت ندهند
وانگاه در آن هوا که مرغان ویند
تا با پر و بالی پر و بالت ندهند