رباعی شمارهٔ ۵۹۰
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 3866
بی بحر صفا گوهر ما سنگ آمد
بی جان جهان جان و جهان تنگ آمد
چون صحبت دوست صیقل جان و دلست
در جان گیرش که رافع زنگ آمد