رباعی شمارهٔ ۶۳۱
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 3907
چشم تو هزار سحر مطلق دارد
هر گوشه هزار جان معلق دارد
زلفت کفر است و دین رخ چون قمرت
از کفر نگر که دین چه رونق دارد