رباعی شمارهٔ ۶۴۵
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 3921
حاشا که دل از عشق جهانرا نگرد
خود چیست به جز عشق که آنرا نگرد
بیزار شوم ز چشم در روز اجل
گر عشق رها کند که جانرا نگرد