رباعی شمارهٔ ۶۵۳
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 3929
خورشید مگر بسته به پیشت میرد
وان ماه جگر خسته به پیشت میرد
وان سرو و گل رسته به پیشت میرد
وین دلشده پیوسته به پیشت میرد