رباعی شمارهٔ ۶۵۷
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 3933
دانی صوفی بهر چه بسیار خورد
زیرا که بایام یکی بار خورد
بگذار که تا این گل و گلزار خورد
تا چند چو اشتران ز غم خار خورد