رباعی شمارهٔ ۷۰۳
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 3979
دو کون خیال خانه ای بیش نبود
وامد شد ما بهانه ای بیش نبود
عمریست که قصه ای ز جان می شنوی
قصه چه کنم فسانه ای بیش نبود