رباعی شمارهٔ ۷۱۰
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 3986
رفتم بدر خانه آنخوش پیوند
بیرون آمد بنزد من خنداخند
اندر بر خود کشید نیکم چون قند
کای عاشق و ای عارف و ای دانشمند