رباعی شمارهٔ ۷۲۲
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 3998
زان آب که چرخ از آن بسر می گردد
استاره جانم چو قمر می گردد
بحریست محیط و در وی این خلق مقیم
تا کیست کز این بحر گهر میگردد