رباعی شمارهٔ ۷۳۲
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 4008
سرهای درختان گل تر می چینند
و اندر دل خود کان گهر می بینند
چون بر سر پایند که با بی برگی
نومید نگردند و ز پا ننشینند