رباعی شمارهٔ ۸۰۶
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 4082
لبهای تو آنگه که به استیز بود
در هر دو جهان از تو شکرریز بود
گر در دل تنگ خود تو ماهی بینی
از من بشنو که شمس تبریز بود