رباعی شمارهٔ ۸۲۲
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 4098
معشوقه چو آفتاب تابان گردد
عاشق به مثال ذره گردان گردد
چون باد بهار عشق جنبان گردد
هر شاخ که خشک نیست رقصان گردد