رباعی شمارهٔ ۸۲۵
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 4101
مگذار که وسوسه زبونت گیرد
چون مار به حیله و فسونت گیرد
تا آن مه بی چون کند آهنگ گرفت
حیران شود آسمان که چونت گیرد