رباعی شمارهٔ ۸۳۰
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 4106
مه را طرفی به ماه رو می ماند
چیزیش بدان فرشته خو می ماند
نی نی ز کجا تا به کجا مه که بود
جان بنده او بد و خود او می ماند