رباعی شمارهٔ ۸۳۲
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 4108
می آ ید یار و چون شکر میخندد
وز مرتبه بر شمس و قمر میخندد
این یک نظری که در جهان محرم او است
هم پنهانی بدان نظر می خندد