رباعی شمارهٔ ۸۵۷
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 4133
هم کفرم و هم دینم و هم صافم و درد
هم پیرم و هم جوان و هم کودک خرد
گر من میرم مرا مگویید که مرد
کو مرده بدو زنده شد و دوست ببرد